Het theoretisch verklaren *waarom* lijmen objecten aan elkaar kunnen hechten blijft een uitdagende taak, omdat het proces een complex samenspel van talloze factoren omvat,-waaronder natuurkunde, scheikunde en mechanica. Alle lijmen hebben echter bepaalde gemeenschappelijke kenmerken: ze worden als vloeibare coating aangebracht op de te verlijmen oppervlakken; ze gaan na aanbrengen over van een vloeibare naar een vaste toestand; en zodra ze zijn gestold en uitgehard, worden hun eigenschappen zeer stabiel, waardoor ze externe krachten kunnen weerstaan.
Eén populaire theorie stelt dat wanneer een lijm wordt aangebracht op de microscopische onregelmatigheden (pieken en dalen) van de te verbinden oppervlakken, deze als een anker fungeert. Deze kracht-die bekend staat als het 'verankeringseffect'-vergrendelt de objecten mechanisch aan elkaar. Dit perspectief heeft echter moeite om de bindingsmechanismen die betrokken zijn bij extreem gladde oppervlakken, zoals die op glas of metaal, adequaat te verklaren.
De binding van objecten zoals glas is in plaats daarvan afhankelijk van ‘intermoleculaire krachten’ die tussen moleculen en atomen inwerken. Intermoleculaire krachten zijn aantrekkingskrachten die een rol spelen wanneer de afstand tussen objecten op moleculair-niveau extreem klein wordt; ze komen voort uit de elektrische polarisatie binnen moleculen of atomen, waardoor positieve en negatieve ladingen elkaar aantrekken. Wanneer een vloeibare lijm de te verbinden oppervlakken bedekt, wordt de afstand tussen de moleculen van de lijm en de moleculen van de objecten aanzienlijk verkleind, waardoor deze intermoleculaire krachten hun werk kunnen doen en de objecten aan elkaar kunnen binden.
Momenteel worden snellijmen beschouwd als zeer praktische en hoogwaardige hechtmiddelen. De snellijmen die tegenwoordig op grote schaal worden verkocht, zijn gesynthetiseerd uit een verbinding die bekend staat als "cyanoacrylaat"-een stof die per ongeluk door Amerikaanse onderzoekers is ontdekt tijdens hun onderzoek in 1955. Snellijmen vereisen geen extra chemische toevoegingen; ze maken eenvoudigweg gebruik van sporen van vocht in de lucht om stolling te veroorzaken, waardoor objecten binnen enkele ogenblikken stevig aan elkaar worden gebonden. Deze snellijmen zijn compatibel met een grote verscheidenheid aan materialen (met uitzondering van hout en stof) en zijn bijzonder goed-geschikt voor huishoudelijk gebruik.
